ยังจำได้มั้ย วันแรกที่เราเจอแก คำพูดของแกคำแรก ยังวนอยู่ในหัวเราอยู่เลย ที่เราจับกลุ่มกันตั้งหลอดอะ จำได้มั๊ย แกพูดว่า "ฉลาดนิ" เป็นคำแรกกับเรา เราไม่เคยลืมคำนั้นเลย มันเป็นความประทับใจครั้งแรกที่เราเจอแกเลย

ยังจำได้มั๊ย summer school ที่โรงเรียน แกเล่นเป็นมดใช่มั๊ยละ เดินหลังค่อมๆอะ ฮ่าๆ เป็นtopicที่ชิวมาเลยว่ามั้ยละ เหอะๆ แล้วแถมวันสุดท้ายยังไฟดับด้วยเนอะ แกก้อยังนั่งเล่นไพี่อยู่เลย ป้อกเก้าๆ : )

ยังจำได้มั๊ย วันเปิดเทอมวันแรก แกเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ดีมากเลยละ แกมีเพื่อนแล้ว ยังไงเราก้อยินดีด้วยนะ ตั้งแต่วันนั้น ไม่มีสิทธิ์พูดซักที

ยังจำได้มั๊ย ในห้องmath ของ mr. paul ที่เราไปถามเลขแก แล้วแกบอกว่าพูมใจ เอ็ดมาถามเค้า อยากจะบอกว่า แกก็เป็นคนฉลาดอยู่แล้ว ไม่ต้องพูมใจหรอก เราอะควรพูมใจที่แกอุตส่าอทิบายในฟัง ถึงแม้คำพูดแกมันจะรัวๆก็เถอะนะ แต่ก้อ ขอบคุนนะ

ยังจำได้มั๊ย ห้องอังกฤษของ ms. sarah ที่แกยืมกางเกงเราไปใส่ แกใส่กางเกงเราได้พอดีเลย กางเกงตัวนั้น เราจะใส่มันบ่อยๆนะ เพราะมันเคยผ่านการใช้โดยแกมาแล้ว มันเป็นสิ่งที่ดีนะ ท่จะคอยย้ำเตือนความทรงจำระหว่างเรากับแก

 ยังจำได้มั๊ย ในห้อง business ว่ามันน่าเบื่อขนาดไหน แถมยังหลับไม่ได้อีกด้วย เหอะๆ เวลามันช่างผ่านไปนานเหลือเกินนะ ยังจำได้ไหม ที่แกทำเสนอไอติม maggy moo อะ เรายังนับถือแกเลย เข้าใจหาแบรนมาทำนะ = D

ยังจำได้มั๊ย ที่พวกเราไปเอสพลานาดพร้อมๆกันทั้งเกรด กี่ไปกินอาหารยี่ปุ่นด้วยกันทั้งหมด มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดเลยละในตลอดเวลาช่วงชิวิตในเกรดเก้า ทุกคนได้เล่นไอซ์หมดเลย ได้ถ่ายรูปกันด้วย

ยังจำได้มั๊ย ที่เราเอากระเป๋าแกไปซ่อน ที่เราเอาแป้งไปยัดประเป๋าแก แล้วก้อที่เอาทุเรียนไปยัดกนะเป๋าแก มันสนุกมากเลยละ แกก็ท่าทางจะงานจริงๆด้วย ฮ่าๆๆ วันนั้นเราไม่ได้บอกแกนะว่า เราขอโทด เพราะเรามันไม่รู้เรื่องเองแหละ แต่แกไม่ได้ดกรธจริงๆใช่มั๊ย เราแกล้งแกเท่าไหร่ แกก้อไม่เคยโกรธกันเลย 

ยังจำได้มั้ย วันที่เรากะแกไปเจอกันที่เอสพลานาด ที่แกลองกินคอกเทลเป็นครั้งแรก มันตลกมากเลยละ แกกินไปนิดนึง เสดแล้วก็วิ่งห้าสิบเมตรไปห้องน้ำ ฮ่าๆๆๆ 

ยังจำได้มั๊ย ที่เราแกกะเล่นไอซ์ด้วยกัน ที่เราสาดน้ำใส่แก แล้วแกก้อพยายามจะสาดกลับ แกบ่นตลอดเลยว่า เปียกเลยๆ : )

จำได้มั้ย ที่เราไปร้องคาราโอเกะด้วยกัน เสียงของแกอะ เราไม่เคยลืมลงหรอก มันยังดังก้องกังวานอยู่ในหัวเราอยู่เลย

ยังจำได้มั๊ย เสียงหัวเราะของแก ไม่ว่าจะแกล้งแก หรือปล่อยมุขแป็ก เสียงหัวเราะของแกมักจะเป็นเสียงแรกที่เราได้ยิน ความรู้สึกเหมือนกับฟังเพลงร็อคเลย ไม่เคยเบื่อไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน มันเป็นสิ่งที่บอกว่า แกคือแก ไม่มีใครมาแทนที่แกได้

จำได้มั๊ย ที่แกซื้อกล้วยมาให้เรา เพิ่มจำนวนตามวันที่ผ่านไป แล้วสุดท้ายก็ซื้อลิงกับลิปมันให้ เข้าใจคิดดีนะ ตอกย้ำความเป็นลิง ฮ่าๆ

ยังจำได้มั๊ย ที่พวกเราไปหัวหินด้วยกันตอนวันเกิดหมิว ไปทะเล ไปทำบาร์บีคิวกินกัน เล่นบานาน่าโบ๊ต ไปกินข้าว แล้วก็กลับบ้าน มันสนุกที่สุดเลยนะ friends forever ยังมีเขียนอยู่บนเสื้ออยู่เลย ดั่งที่มันยังอยู่ในใจเรา

จำได้มั๊ย วันเกิดแก ที่พวกเราเล่นกันในห้องแพลทตินั่ม แล้วมันก็ดันตรงกับวันที่มีเรื่องพอดี เราขอโทดอีกที ที่ทำให้บรรยากาศหมดสนุก ไม่ว่าจะขอโทดยังไงมันก็คงไม่พอหรอก เพราะมันเป็นงานวันเกิดครั้งสุดท้ายของแก

ยังจำได้มั๊ย cultural show ที่แกเต้นเพลงอะไรไม่รู้ จำไม่ได้ แล้วที่มีเพลงฤดูที่แตกต่าง เรานี่มันไม่ได้เรื่องจริงๆ เล่นผิดทำงานแป็ก เสดแล้วโดนมาร์สไล่อีก

จำได้มั้ย ที่แกเคยมาล้อเลียนเาทุกครั้งที่เราทำท่าจะมีแฟน แกจะคอยแนะนำว่าจะจีบคนนั้นคนนี้ยังไง คอยเชียร์และให้กำลังใจเราตลอดมา

และจำได้มั้ย ที่แกตั้งใจว่าจะเต้น talent show เพลง gee กะ sexy อะไรซักอย่าง แกอุตส่าไปศ้อมมา ไปเรียนเป็นคอสเพื่องานนี้โดยเฉพาะ เราไม่ดูแกเต้นอยู่เลย ตอนที่พวกแกอยู่ครบทุกคนอะ มันดูดีมาก วันจริงแกไม่อยู่ มันขาดหายอะไรซักอย่าง ทำยังไงก็เติมไม่เต็ม ขาดแกไป ต่อไปนี้คงไม่มีอะไรที่สมบูรณ์เหมือนที่ผ่านมา เราจะยังคงรออยู่นะ รอที่จะเห็นแกเต้นอีกซักครั้ง แม้ว่าจะไม่มีหวังที่จะได้เห็นมันก็ตาม

ขอบคุณสำหรับทุกรอยยิ้มและกำลังใจที่ผ่านมา ทุกสิ่งที่ดีๆที่แกเคยให้เรา เรวมทั้งเครื่องคิดเลขที่แกให้เรายืม เรายังไม่ได้คืนมันให้แกเลย และต่อไปนี้ เราจะไม่ใช่มันอีกแล้ว จะเก็บไว้อย่างนั้น อย่างที่แกเคยเห็นว่าเป็นเป็นอย่างไร สียงหัวเราะของแกฉุดเราขึ้นมาจากวังวนความวังเวงและความเศร้าได้ตลอดเลย ขอบคุณจริงๆ

ขอโทษสำหรับ ทุกครั้งที่เรากับเพื่อนๆคนอื่นเคยแกล้งแก ทั้งเรื่องกระเป๋า ทั้งที่หลอกแกล้งแก หรือทุกๆอย่างที่ทำให้แกเสียใจ แกไม่ได้เปลี่ยนไปเลย แกเคยเป็นไง ก็ยังคงเป็นคนเดิมที่เรารู้รัก และจะยังคงเป็นอย่างนี้ตลอดไป แม้ว่าตัวแกจะไม่อยู่กับเราแล้วก็ตาม

เราและทุกคนจะไม่ลืมแกนะเกส ต่อไปนี้คงไม่มีเสียงหัวเราะนั้นอีกแล้ว คงไม่มีเสียงคนที่คอยประชดเราอีกแล้ว ไม่มีเสียงคนคอยโวยวายเวลาโดนแกล้งอีกแล้ว แต่ควาทรงจำทุกๆอย่างก็ยังคงอยู่ อยู่อย่างไงก็อย่างงั้น ไม่เปลี่ยนแปลง และจะไม่มีวันเปลี่ยน แกจะอยู่กับเราทุกที่ที่เราไป อยู่ในใจ ในความฝัน ในทุกการกระทำของเรา ไม่ว่าแกจะอยู่ไหนก็ตาม เราจะไม่มีวันลืมแก ความทรงจำจะไม่ลบเลือนแม้แต่น้อย

ขอบคุน และขอโทด อีกที
หลับให้สบายนะ

ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรา ทุกคนจะดำเนินชีวิตต่อไป แม้ว่าะไม่มีแก แม่ว่าจะเศร้าใจแค่ไหนก็ตาม แกจะเป็นดังที่ยึดเหนี่ยวที่จะฉุดเราให้ก้าวเดินต่อไป รักแกเสมอ เพื่อนรัก